Wat onderscheidt jou van anderen in het Spinozaplantsoen?
Mijn man en ik wonen hier al heel lang, al 46 jaar. Hij was 27 en ik 30 toen wij hier gingen wonen. We hebben hier veel zien veranderen. Het is wel behoorlijk achteruit gegaan, dat mag je best weten, er is veel minder groen en het is nu veel lawaaïger door de vele auto’s.
Hoe zou jij het Spinozaplantsoen omschrijven?
Je hebt hier geen last van de mensen om je heen, maar er is ook weinig contact. Vroeger was het hier gezelliger. Er wonen nu veel jongelui, daar praat je wel eens even mee, maar dat is toch anders.
Wat heb je met kunst en cultuur?
Mijn man is boetseerder, ik maak schilderijen van gedroogde bloemen. We zijn dus allebei wel creatief. Door mijn man ga ik wel eens mee naar exposities. Het mooist was die keer dat we op atelierbezoek gingen bij de Utrechtse beeldhouwer Pieter d’Hondt. Het had nog heel wat voeten in de aarde om daar langs te kunnen gaan. Uiteindelijk is het gelukt, het was fantastisch. Wat een sfeer, met al die ruwe muren, klimop en bronzen beelden. Een ander zal er niks aan vinden, maar voor ons was het een ervaring om nooit te vergeten.
Wat zou kunst voor onze buurt kunnen betekenen?
Lastig, ik weet niet of het iets zou kunnen betekenen. De verschillen zijn te groot. Mijn man boetseert bijvoorbeeld veel ‘naakten’ dat ligt gevoelig bij buitenlanders.







2 Reacties
ik vond het leuk om met jonge mensen over de wyk te praten,enverhalen
op te halen over vroeger.Ik hoop dat dit by draagd tot meer kontact met de
buurtbewoners.en meiden nog bedankt voor de foto,s
groetjes anna
Hallo Anna,
Bedankt voor je reactie. Goed om te weten dat je leuke gesprekken hebt gehad. Ik heb me ook goed vermaakt tijdens onze theeleut. Om de fotoserie met de interviews zo online bij elkaar te zien is natuurlijk fantastisch. Het geeft een veelzijdig beeld van ons mooie, en hopelijk mooier wordende, plantsoen.